จากวันนั้น..อะไรๆก็เหมือนจะมามะรุมมะตุ้มรุมรักทรายกัน
เรื่องดีๆทั้งนั้นนน..หึหึ แต่อาจจะเป็นเพราะสภาพจิตใจตอนนั้น
มันแย่มากๆเลยก็ได้..มันเลยรู้สึกว่าทุกอย่างแมร่งเป็นปัญหาไปหมด
ขอบคุณตัวเอง..ที่อย่างน้อยยังเชื่อและศรัทธาว่า เวลาจะรักษาเราได้จริงๆ
เมื่อวานกลับบ้าน..ไปขุดไดอารี่เก่าๆขึ้นมาอ่าน..รู้กสึกดีมากๆเลย
ดีใจที่ได้มันกลับคืนมา..เชื่อว่าถ้ายังอยู่กับเขา มันจะเป็นแค่ความทรงจำ
ที่ไร้ค่า เหมือนสมุดเน่าๆ ที่ไม่มีค่าพอให้เปิดออกอ่าน..
พอได้อ่านแล้วรู้สึกเหมือนว่ากลับไปอยู่ในบ่อความทรงจำที่มีแต่ความสุข
มีแต่ความหอมหวาน ความรัก ความขาวสะอาด ความบริสุทธิ์
ความรู้สึกรักลอยอวลอยู่จางๆ มองไม่เห็นแล้ว แต่ยังสัมผัสมันได้อยู่
มีความสุขจริงๆ นอนอ่านไป กลิ้งไป ยิ้มไป ยิ้มบางๆแต่กลับสุขจนท่วมใจ
เหมือนคนที่ขาดแคลนความรักมานาน..
ขาดเพราะไม่อยากหามาเติมให้เต็ม
จงใจให้ตัวเองขาด..ขาดแค่จากบางคนก็ไม่ตาย เพราะยังมีเพื่อน มีพ่อแม่
มีคนรอบข้างที่เต็มใจมอบให้เรา..แม้มันจะไม่เหมือนกัน
แต่นาทีนี้ ทรายเชื่อ..เชื่อว่ามันก็สำคัญ
และมีกำลังแรงมากพอที่จะไม่จำเป็นต้องรับจากคนที่คิดว่าสำคัญ
เพียงแค่คนเดียว..งงมั้ย ฮ่าๆๆ นี่แหละทราย..มันงงๆแบบนี้แหละ
ในไดอะรี่มีแต่ความรักจริงๆนะ..ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันลูกหมารึเปล่า
รู้แค่ว่า ไม่ว่าจะนานทีนั้น นาทีนี้ หรือนาทีไหนๆ
แค่นึกย้อนกลับไปก็มีความสุข
ยิ้มหวานไปตามตัวอักษรแต่ละตัว..อ่านไปเรื่อยๆจนลืมปัจจุบัน
เหมือนตัวเองถูกดูดกลับเข้าไปสู่ช่วงเวลานั้น..เวลาแห่งความสุข
การแบ่งปัน การแชร์ความรักกับอีกคนที่เราเรียกว่าคนพิเศษ
มีความสุขที่ได้ส่งยิ้ม ทักทาย พูดคุย ทำกิจกรรมด้วยกันทุกวัน
ยิ่งอ่านก็ยิ่งรักคนพิเศษคนนั้น..ตอนนั้นรู้สึกยังไง ตอนที่ได้อ่านมันอีกครั้ง
ก็ยังรู้สึกแบบนั้น..ยิ้มตามกับสิ่งที่เขาตั้งใจทำให้ ความรัก ความห่วงใย
ที่ส่งผ่านแววตา คำพูด และการกระทำ
ทุกๆอย่างที่บรรจงขีดเขียนไว้เป็นตัวอักษร
เพื่อเป็นประจักษ์พยาน ยืนยันสิ่งที่เคยรู้สึกในตอนนั้น..
ไม่ว่ามันจะผ่านไปนานแค่ไหน
ไม่ว่าอะไรมันจะปลี่ยนไป พอเปิดบ่อความทรงจำเหล่านั้นขึ้นมา
ความรู้สึกเดิมๆ สิ่งที่นึกคิด อารมณ์ที่เคยรู้สึกตอนนั้น ก็ลอยกลับมา
ให้เราได้สัมผัสมันได้อย่างชัดเจน..
ตอนนี้รู้เลยว่า..ผู้ชายคนที่เรารัก คือผู้ชายคนนั้น..
คนที่ถูกบันทึกไว้ในไดอะรี่ ไม่ใช่คนนี้..
คนปัจจุบันที่เป็นของคนอื่นไปแล้ว..
คนที่ไม่เคยเห็นค่าความทรงจำของเรา
ทรายไม่รู้ว่าจริงๆแล้ว ตอนนี้เขายังมีความทรงจำเรื่องเราอยู่บ้างมั้ย
ทรายไม่แคร์อีกต่อไปแล้ว..เพราะคนที่ทรายยังรักอยู่เสมอ
คือคนที่อยู่ในความทรงจำคนนั้น..ไม่ใช่คนนี้
แล้วผู้ชายคนนั้นก็ได้ตายจากเราไปนานแล้วด้วย
ไม่มีคนที่แสนดี คนที่รัก และเอาใจใส่เราอย่างคนนั้นอีกต่อไปแล้ว
คิดเสียว่าคนๆนั้นตายจากเราไปแล้ว มันเจ็บน้อยกว่าการที่ยึดเขาไว้
ทั้งที่เขาเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่เราไม่รู้จักเสียอีก..
พยายามเฝ้าบอกตัวเองว่า..พี่คนนั้นตายจากทรายไปนานแล้ว
เหมือนที่ทรายก็ตายไปจากชีวิตเขาแล้วเหมือนกัน
บางที..สำหรับเขา ต่อให้ทรายเปลี่ยนไปแค่ไหน เขาก็ไม่เคยแคร์
เพราะทรายเป็นคนอื่นไปตั้งนานแล้ว..
การที่เราไม่ได้หัวใจเขาคืน ไม่ได้ความรัก ความรู้สึกแบบเดิมกลับมา
มันก็เท่ากับว่า..เขาคนนั้นได้ตายจากเราไปแล้ว ทำอย่างไรก็ไม่สามารถ
ฟื้นขึ้นมาจากความตายได้อยู่ดี..มองกลับกัน
ทรายก็ไม่สามารถกลับไปเป็นทราย คนเดิมคนที่น่ารัก เรียบร้อย
อยู่ในกรอบ ในระเบียบ ในโอวาท อ่อนหวาน
ช่างเอาอกเอาใจ เหมือนอย่างเดิมได้อีกแล้ว..ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปเมื่อไหร่
แค่รู้สึกว่าไม่ชอบในสิ่งที่ตัวเองเป็นเอาซะเลย..ชอบตอนนี้มากกว่า
แต่ก็ไม่น่าเชื่อเนอะ..พี่ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง..แต่แค่เหมือนเดิมกับคนอื่น
ไม่ใช่ทรายเท่านั้นเอง..
ไม่ร้องไห้อีกต่อไปแล้ว..ไม่รู้ร้องแล้วได้อะไร เหมือนเจ็บอยู่คนเดียว
เสียใจนะ ที่ทำให้รู้สึกว่างานบุญ ไม่ได้กุศลเต็มที่เพราะทราย
ขอโทษนะ..ต่อไปคงไม่มีอีกแล้ว อะไรๆมันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
ไม่ใช่แค่พี่ แต่ทรายก็เปลี่ยน เวลามันผ่านไปนานมากแล้วจริงๆ
ไม่ได้มีใครทำร้ายทราย..แต่ทรายทำตัวเองให้อ่อนแอ ทรายกักขังตัวเอง
ไว้กับความรู้สึกเก่าๆ เรื่องเก่าๆ ความรักเก่าๆ กับคนเก่าๆที่ตายไปแล้ว
เวลามีแต่เดินไปข้างหน้า ไม่วันหยุด และเดินย้อนกลับ
แต่ตัวเรากลับยึดติดกับวันเก่าๆ ไม่เดินไปให้พร้อมกับเวลา
ยึดติดกับความเจ็บปวดเดิมๆ ไม่ปล่อยให้มันผ่านไป
บางเวลา..เหมือนจะทำได้ แต่ก็เหมือนฟันที่มีหินปูน
พอไปขูดออก สักซักมันก็กลับมาเกาะอีก น่ารำคาญ
และก็สร้างความเดือดร้อนด้วย แต่เราเป็นคนไม่ใช่ฟัน
มันมาเกาะได้เราก็ต้องเอาความรู้สึกนั้นออกไปได้เหมือนกัน
อย่าให้ความรู้สึกเจ็บปวดเก่าๆ
บดบังทัศนียภาพที่เราจะเห็นวันข้างหน้าเลย..
มันทำให้เราเสียเวลา..ปล่อยวาง และก็ก้าวเดินไปพร้อมๆกาลเวลาดีกว่า
มีความสุขกับทุกวัน ทุกข์บ้าง เหนื่อยบ้าง ตามประสา
แต่ทรายเชื่อว่า..ที่จุดหมายปลายทางจะมีความสุขรอเราอยู่ไม่มากก็น้อย
อย่างไรเสียมันก็คือความสุข..จริงมั้ยล่ะ?
มีความสุข..ทำทุกๆวันให้มีค่าดีกว่า ใช้เวลาทุกนาทีให้เต็มที่ดีกว่าใช่มั้ย?
อีกนิด..วันนี้รู้สึกว่าโลกสว่างกว่าทุกๆวัน ถึงแม้จะเหนื่อยล้าร่างกาย
แต่หัวใจกลับมีความสุข..แปลกดีมั้ย
แค่ได้อ่านไดอะรี่เก่าๆ มันดีขนาดนี้เชียว
วันนี้คุมแลปเคมีน้องปีหนึ่ง..สนุกมากมายเลยจริงๆ
แทนที่จะไปให้ความรู้น้องอย่างเดียว
กลับกายเป็นว่าเราได้รื้อฟื้นความรู้พื้นฐานเก่าๆที่เราไปเสียนานอีกด้วย..
น้องๆก็น่ารักดี..เห็นแล้วอยากกลับไปเรียนปีหนึ่งบ้างจริงๆ
สีหน้า แววตา ความกระหายอยากเรียนรู้ กระตือรือร้นที่จะเข้ามาถาม
เมื่อไม่เข้าใจ..น้องบางคนอาจจะดูเบื่อๆ แต่เชื่อพี่ซิ..
แลปเคมีมีความสุขน๊า..
เหนื่อยหน่อย..แต่มันสนุกเหมือนได้เล่นเกมส์
แลปหน้าเตรียมตัวกันดีๆนะคะ..พี่ก็จะเตรียมตัวไปให้น้องซักเหมือนกัน
ขอบคุณกำลังใจเงียบๆจากคุณแม่..
ถึงแม่จะไม่ได้พูดอะไรตอนทรายบอกว่าไปงานมา
แต่ทรายก็รู้ว่าแม่เป็นห่วงทราย..แม่ไม่อยากให้ทรายไป ทรายรู้..
แต่ก็ดีนะ..ถึงมันจะมีน้ำตาบ้าง แต่ก็ได้บทเรียนกลับมาหลายๆอย่าง
เหมือนชีวิตโตขึ้นอีกขั้นเลย..ขนาดนั้น? ฮ่าๆๆๆๆ
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีความคิดที่โตขึ้นได้ขนาดนี้เลยจริงๆ ฮา~~~
ขอลาเอนทรี่นี้ไปด้วย..GIRLS' GENIE : Tell Me Your Wish [Genie]
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด..SEXICA!!!
เปิดเอนทรี่ด้วยความฉลาด..เริ่มคิดได้
แต่ปิดเอนทรี่ด้วยความเซ็กซี่ของเด็กๆเก้าคน โฮกกกกกกกก..
สนใจมาเป็นจินนี่ให้พี่บ้างมั้ย..เจสสิก้า เอิ๊กกกกก..
I'm Genie for you, boy! (เปลี่ยนจาก boy เป็นพี่ทรายได้มั้ย?)
I'm Genie for your wish. (พี่ wish เจสสิก้าอ่ะลูก ฮา~)
I'm Genie for your dream. (จริงปล๊าวว??)
I'm Genie for your world.(กรี๊ดดด!! พี่เอานะเนี่ย ฮา~~)
รัก SNSD จริงจัง ก๊ากๆๆ

0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น